1

‘Extra aandacht voor kwetsbaren op arbeidsmarkt tijdens corona’

Er moet tijdens de coronacrisis meer aandacht worden besteed aan kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. Dat vindt de Denktank Coronacrisis, die vandaag een aantal adviezen presenteert.

“De coronacrisis raakt ons allemaal”, zegt SER-voorzitter Mariëtte Hamer. “Maar voor de één zijn die gevolgen groter en langduriger dan voor de ander. Laten we vooral die mensen niet vergeten die extra ondersteuning nodig hebben om aan het werk te komen en te blijven, zodat ook zij vertrouwen kunnen houden.”

Volgens de SER-voorzitter worden bepaalde groepen werkenden momenteel extra hard getroffen. Het gaat dan onder meer om recente toetreders, mensen die net hun baan hebben verloren, die een migratieachtergrond of een arbeidsbeperking hebben. Ook voor de pandemie kenden zij al een achterstand.

De denktank van de SER, waar onder meer het UWV, de Onderwijsraad en de WRR, de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, plaatsnemen, komt vandaag met een aantal adviezen waarmee de situatie kan worden verbeterd.

(Bron en volledig artikel RTL Nieuws)




‘Bied perspectief aan mensen met verhoogd gezondheidsrisico’

Photo by cottonbro from Pexels

Vandaag, woensdag 12 augustus, is in de Tweede Kamer een plenair debat over de recente ontwikkelingen in de coronacrisis. Het aantal vastgestelde besmettingen neemt weer toe en de situatie lijkt regionaal te verslechteren. Hoewel er veel gesproken wordt over een mogelijke tweede golf, zit een omvangrijke groep mensen met een verhoogd gezondheidsrisico nog steeds in thuisisolatie. Zij zitten in die zin nog steeds midden in de eerste golf. Ieder(in) vraagt de Kamerleden en het kabinet dan ook om aandacht voor deze groep mensen. Dit meldt Ieder(in).

Om ook mensen met een verhoogd gezondheidsrisico in staat te stellen hun leven weer zoveel mogelijk op te pakken, dient de publieke ruimte voor hen ook zo veilig mogelijk te zijn. Ieder(in) ziet graag dat de minister de mogelijkheden hiervoor verkent. Te denken valt aan aparte openingstijden, afdelingen voor mensen met een verhoogd risico, of gebruik van bijvoorbeeld apps, waarin de drukte in de openbare ruimte/gebouwen wordt aangegeven.

Daarnaast is meer kennis en kennisdeling nodig over de risico’s die mensen lopen, behorend bij hun aandoening. Dan gaat het bijvoorbeeld om meer duidelijkheid over welke bijdrage een medisch mondmasker kan hebben voor mensen met een verhoogd gezondheidsrisico.

(Bron en volledig artikel Nationale Zorggids)




SCP: Kwetsbare groepen verliezen vaker werk door coronacrisis

Mensen met een niet-westerse migratieachtergrond, laag opgeleiden en mensen met een arbeidsbeperking lopen meer kans om hun baan te verliezen door de coronacrisis. Zij hebben vaker een flexibel contract en zijn ook vaker werkzaam in een sector die hard wordt getroffen door de crisis, zoals de uitzendsector, reisbureaus, horeca, luchtvaart en cultuur, sport en recreatie, zegt het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP).

Foto door Marcus Aurelius via Pexels

Zo is 14,3 procent van de mensen met een niet-westerse migratieachtergrond met een flexibel dienstverband werkzaam in een krimpsector, tegen 4,6 procent van de mensen die geen migratieachtergrond hebben. Migranten uit Oost-Europa vormen een specifieke risicogroep, stelt het SCP.

Het SCP adviseert de onzekerheden rond werk op de Nederlandse arbeidsmarkt te verkleinen en sterker in te zetten op beleid dat voorkomt dat kwetsbare groepen structureel in een risicovolle positie belanden. Regionaal beleid is van belang, zegt het onderzoeksinstituut, omdat de sterkst getroffen sectoren zich vooral buiten de Randstad bevinden waardoor juist daar de meeste banen verdwijnen.

Omscholing kan een rol spelen, al voorzien de onderzoekers daar ook juist problemen. Organisaties die in crisistijd moeten zien te overleven, zouden minder geneigd zijn om te investeren in omscholing van boventallig personeel. Het SCP oppert dat het kabinet omscholing koppelt aan steunmaatregelen.

(Bron en volledig artikel AD)

 




Ieder(in): met spoed aanvulling nodig op versoepeling coronamaatregelen

Afbeelding: Anderhalvemeterstore,nl

Donderdag 25 juni vindt het laatste plenaire debat over de coronacrisis plaats voor het zomerreces. Ook is dit het laatste debat voordat de crisisstructuur wordt afgebouwd. Waar veel mensen bezig zijn met het hervatten van het gewone leven, laat onderzoek van Ieder(in) zien dat mensen met een beperking of chronische ziekte veel minder dan anderen in staat zijn hun leven weer op te pakken. Sterker nog, velen ondervinden door de versoepeling van maatregelen extra problemen of lopen extra risico. Er zijn daarom met spoed aanvullende maatregelen nodig. Dit meldt Ieder(in), netwerk voor mensen met een beperking en chronische ziekte.

Ieder(in) vraagt de Kamer daarom nog voor het zomerreces (vanaf 3 juli) een aantal zaken te regelen.
“Onder onze achterban is een grote behoefte aan informatie van de overheid als van medisch specialisten, over de versoepeling van de coronamaatregelen. Wanneer deze informatie beter op hen wordt afgestemd, kunnen zij een inschatting maken van de risico’s die ze lopen. Daarmee kan onder andere worden voorkomen dat mensen onnodig hun bewegingsvrijheid beperken. Naast een betere afstemming, moeten medisch specialisten de risico’s bespreken met mensen met een verhoogd gezondheidsrisico. Dat kan ook in een digitaal consult”, aldus Ieder(in).

(Bron en volledig artikel Nationale Zorggids)




Toezichthouder: zorg is te veel een verdienmodel geworden

Behandelaars in de zorg worden te veel geprikkeld om ‘productie’ te leveren, zoals medisch specialisten die per verrichting betaald worden. De zorg is te veel een verdienmodel geworden. Dat moet anders, zegt voorzitter Marian Kaljouw van toezichthouder NZa in NRC. De coronacrisis kan daarbij een keerpunt zijn.

De waakhond heeft de opdracht gekregen om te kijken of er in de nasleep van de coronaperiode een andere financiering van de zorg mogelijk is. Die zou moeten leiden tot minder ineffectieve, maar kostbare behandelingen en meer digitale zorg.

Kaljouw werpt de vraag op of specialisten niet in loondienst moeten om het aantal behandelingen terug te dringen. Nu werken ze in de regel voor zichzelf, bijvoorbeeld in een maatschap in het ziekenhuis.

In de coronacrisis werd de reguliere zorg in de ziekenhuizen gedeeltelijk en soms zelfs helemaal stilgelegd. Het aantal verwijzingen door de huisarts daalde de afgelopen maanden met bijna 800.000, heeft de NZa becijferd.

(Bron en volledig artikel NOS)




De coronacrisis is voor mensen met een beperking nog lang niet voorbij

Iedereen in Nederland lijkt klaar te zijn met corona en wil weer normaal doen. Toch is er een grote groep mensen voor wie de crisis nog niet voorbij is: mensen met een beperking of chronische aandoening. “Wanneer horen wij dat het voor ons weer veilig is? Ik zit al 12 weken binnen, ik mis mijn leven.” Belangenbehartiger Ieder(in), netwerk voor mensen met een beperking en een chronische ziekte, hield in mei een enquête onder ruim 2100 chronisch zieken, mensen met een lichamelijke, zintuiglijke of verstandelijke beperking en de resultaten geven een beeld van meer uitsluiting, eenzaamheid en verlies van kwaliteit van leven.

De coronacrisis heeft een grote impact op de levenskwaliteit van chronisch zieken en mensen met een beperking. De helft van hen is er de afgelopen maanden lichamelijk op achteruit gegaan, 45% heeft last van eenzaamheid, ruim 40% heeft last van stress of psychische klachten. De belangrijkste oorzaken hiervan zijn:

  • het missen van contact met naaste familie en geliefden;
  • de zorgen over en angst voor besmetting;
  • het noodgedwongen uitstellen van medische behandelingen en afspraken.

Vooral chronisch zieken met een hoog risico in geval van een COVID-19 besmetting, hebben zorgen over het feit dat de samenleving nu weer op gang komt. Veel van hen lopen hierdoor extra risico en sluiten zich op in huis. “Ik hou mijn hart vast als straks heel veel weer toegestaan is. Omdat ik in een hoog risicogroep val, ben ik heel erg bang om besmet te worden. En ik zie dat mensen op straat zich nu al niet aan de maatregelen houden. Ook ben ik bang dat mijn verzorgers weer veel meer gaan ondernemen en daardoor eerder besmet kunnen raken en dit op mij kunnen overdragen.”

De deelnemers aan het onderzoek is ook gevraagd of het anderhalve meter afstand houden voor hen haalbaar is, 40% zegt van niet. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om blinden en slechtzienden of mensen in een rolstoel. “Mijn leven is door alle visuele aanwijzingen waar ik niets mee kan en de 1.5-meter regelgeving waar ik niet goed aan kan voldoen, minstens dubbel zo zwaar en beperkt geworden”, schrijft een blinde man. Een rolstoelgebruiker zegt: “er wordt geen rekening gehouden met rolstoelers. Alle looproutes zijn veel te krap. Daarnaast houden mensen vaak onvoldoende afstand, waardoor ik niet veilig de straat op kan.”

In het onderzoek is ook gevraagd wat mensen nodig hebben om het leven weer op een enigszins redelijke manier te kunnen hervatten. 64% wil informatie van de overheid en van medisch specialisten over versoepeling van coronamaatregelingen, specifiek afgestemd op mensen met een beperking of chronische ziekte. Verder zegt bijna de helft dat toezicht en handhaving een voorwaarde is om veilig de openbare ruimte te kunnen gebruiken. Om weer activiteiten buitenshuis te kunnen hervatten zoals werk, dagbesteding of vrijwilligerswerk, zijn er goede afspraken nodig over hygiëne op de betreffende locatie, vindt eveneens bijna de helft. Heel opvallend is verder dat 22% van de chronisch zieken de beschikking wil krijgen over medische mondkapjes om zichzelf te beschermen.

(Bron en volledig artikel Ieder(in))




‘Coronaminister’ Hugo de Jong: regie zorg terug bij overheid

Het Nederlandse zorgstelsel met de ieder voor zich-mentaliteit moet overboord. De coronacrisis bewijst dat ook hierna verregaande samenwerking nodig blijft tussen ziekenhuizen, verpleegzorg en huisartsen, zegt vicepremier Hugo de Jonge in een interview met het AD

Hugo de Jonge, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en vicepremier.

,,Ieder voor zich is gewoon geen oplossing”, zegt minister De Jonge van Volksgezondheid (CDA) vandaag in een interview met deze nieuwssite. ,,Wat mij betreft moeten alle soorten zorg straks verregaand blijven samenwerken. De centrale overheid moet soms een dwingende en sturende rol hebben.”

De coronacrisis duwde de Nederlandse zorg in een strak nationaal korset, met landelijke verdeling van bedden, gecentraliseerde inkoop en distributie van beschermingsmiddelen en tests. De Jonge is al langer kritisch over doorgeslagen marktwerking in de zorg en gaat zijn plannen nog samen met kabinet en Kamer uitwerken. ,,Deze crisis is één groot pleidooi voor minder markt, meer samenwerking en meer centrale regie.”

Vijftien weken na de eerste coronabesmetting telt Nederland ruim 6000 geregistreerde doden en bijna 12.000 ziekenhuisopnames. Het virus sloeg ongenadig hard toe in verpleeghuizen, waar bijna 3000 bewoners bezweken aan de gevolgen van corona.

Betrokkenen zeggen dat de ouderenzorg te laat op de radar van RIVM en kabinet kwam, dat testcapaciteit te lang onbenut bleef en beschermingsmiddelen te laat naar verpleeghuizen kwamen. Maar de vicepremier bestrijdt dat de verpleeghuizen achteraan bungelden: ,,Dít departement, déze minister, hebben álles gedaan wat in ons vermogen lag, maar je kunt niet alles voorkomen.”

(Bron en volledig artikel AD)

 




Artsen: maak zorg fors eenvoudiger

De coronacrisis toont dat de zorg te bureaucratisch en gefragmenteerd is, stelt een groep artsen in een manifest. Hervorm de zorg juist nu, vragen zij.

De coronacrisis moet worden aangegrepen om snel een grondige hervorming van het zorgstelsel door te voeren. Dat staat in het manifest Het roer moet nu om in de hele zorg, dat ondertekend is door ruim duizend artsen die werken in de dagelijkse patiëntenzorg.

„De coronacrisis laat ons zien hoe afhankelijk onze gezondheidszorg is van voldoende menskracht, samenwerking en niet op de laatste plaats van een centrale regie”, schrijven de artsen. In hun manifest pleiten ze niet alleen voor een hogere beloning voor verpleegkundigen, maar vooral ook voor het verminderen van de marktwerking, het tegengaan van onnodige zorg (overbehandeling) en van administratieve handelingen.

Het kabinet was van plan om voor de zomer een visie op de zorg te presenteren, maar door de coronacrisis is die vertraagd en komt die op z’n vroegst dit najaar. De opstellers van het manifest willen meer tempo en binnenkort al een hoorzitting in de Tweede Kamer. Huisarts Toosje Valkenburg, een van de opstellers, zegt dat de coronacrisis heeft bewezen dat de landelijke overheid wel degelijk in staat is de regie te voeren. „Waar eerder vaak gezegd werd dat de overheid dit niet kon, zag je hoe snel dingen nu wel konden. Bijvoorbeeld het uitbreiden van de IC-capaciteit, het inkopen van beschermingsmiddelen en het centraal aansturen van het verspreiden van coronapatiënten over ziekenhuizen. Die samenwerking tussen ziekenhuizen moeten we vasthouden: dat ze het model van alleen maar concurreren met elkaar verlaten.”

(Bron en volledig artikel NRC)




Behandelaars ggz zien digitale zorg niet zitten

Verzekeraars hopen dat digitalisering wachtlijsten kan verkorten. Psychiaters en psychologen zien hun patiënten liever in het echt.

Foto door cottonbro via Pexels

Psychiaters en psychologen zien weinig in behandelen op afstand. Slechts één op de honderd behandelaren geeft de voorkeur aan beeldbellen boven echt contact. Dat blijkt uit onderzoek van het UMC Utrecht onder 592 psychologen en psychiaters, maandag gepubliceerd in het Tijdschrift voor Psychotherapie.

Door de coronamaatregelen zien behandelaren hun patiënten sinds maart via de telefoon, tablet of computer. Tegen de onderzoekers zeggen ze bepaalde behandelmethoden via beeldbellen niet te kunnen toepassen. Zelfs als digitaal behandelen net zo effectief blijkt als in levenden lijve, „lijken psychiaters en psychologen er simpelweg niet op te zitten wachten”, schrijven de onderzoekers.

Terwijl zorgverzekeraars juist zo enthousiast zijn over de door de coronacrisis razendsnelle digitalisering van de ggz-zorg. Grote verzekeraars willen dat straks meer dan 15 procent van de ggz-zorg voor een belangrijk deel digitaal wordt verleend, zeggen ze tegen NRC. Vaak zal het om een ‘gemengde’ behandeling gaan, met online én reguliere behandelingen.

(Bron en volledig artikel NRC)

 




Krijgen we een tsunami aan psychologische klachten door de coronacrisis? Neen, maar wel storm op zee

OPINIE
Na de coronacrisis zal niet iedereen naar de psycholoog moeten hollen, schrijft Patrick Luyten, hoogleraar Klinische Psychologie aan de KU Leuven en University College in Londen. Ja, er zal een aanzienlijke groep van mensen psychologische hulp nodig hebben, maar een tsunami aan psychologische klachten, zoals hij sommigen hoorde beweren, verwacht Luyten niet.

Foto door Oladimeji Ajegbile via Pexels

Mogen we ons aan een tsunami van mensen met psychologische klachten verwachten nu het hoogtepunt van de COVID-19 pandemie (voorlopig) voorbij lijkt? Als we de pessimistische geluiden van sommigen mogen geloven wel. De geestelijke gezondheidszorg zou namelijk overspoeld worden door mensen die door de gevolgen van de pandemie ernstige psychologische problemen hebben ontwikkeld: angst, depressie, post-traumatische klachten.

Aan de andere kant van het spectrum zijn er ook meer optimistische geluiden te horen. Mensen zouden best wel tegen een stootje kunnen en deze crisis zou ook wel eens heel wat positieve gevolgen kunnen hebben voor ons welzijn. Tijdens de lockdown zijn mensen gaan nadenken over een betere balans tussen werk en privé. Telewerk zou breder ingang vinden, waardoor de filelast zou dalen met ook positieve effecten voor het milieu en ons psychologisch welzijn. En er zouden meer aandacht én grotere budgetten komen voor de (psychologische) gezondheidszorg.

Wie heeft er nu gelijk? En ligt de waarheid ook hier zoals vaak in het midden? Laten we in de eerste plaats maar heel voorzichtig zijn met voorspellingen, zeker omdat er nog veel onzekerheid is met betrekking tot het verdere verloop van de pandemie. Wat als er een tweede golf komt? Wat als er geen vaccin komt en het leven op anderhalve meter met heel veel veiligheidsmaatregelen het nieuwe normaal zal worden voor lange tijd? Wat als de financiële markten toch op een bepaald ogenblik crashen?

(Bron en volledig artikel VRT Nieuws)