Ziekte van Graves

image_pdfimage_print

De ziekte van Graves is een zogenoemde auto-immuunziekte, waarbij hyperthyreoïdie optreedt. Bij hyperthyreoïdie maakt de schildklier te veel schildklierhormoon.

De schildklier is een klier die aan de voorkant in de hals ligt. De schildklier maakt schildklierhormonen en reguleert de stofwisseling, de verbranding in de cellen en de groei.

De ziekte van Graves is een zogenoemde auto-immuunziekte. Hierbij maakt het lichaam antistoffen die de schildklier stimuleren om extra schildklierhormoon te maken. Vermoedelijk zijn deze antistoffen ook de oorzaak van de oogziekte van Graves.

Om de ziekte van Graves vast te stellen wordt bloedonderzoek gedaan. Ook wordt bepaald of er sprake is van antistoffen in het bloed die tegen het eigen schildklierweefsel zijn gericht (auto-antistoffen).
Soms wordt er een scintigram (scan) gemaakt. Dit is een afbeelding van de schildklier met behulp van een klein beetje radioactief materiaal.

Bij een overmaat aan schildklierhormoon wordt de stofwisseling aangespoord. Mogelijke verschijnselen die bij hyperthyreoïdie kunnen optreden zijn:
– hartkloppingen of versnelde polsslag
– gewichtsverlies
– vermoeidheid
– last van warmte
– overmatig transpireren
– trillende handen en vingers
– zenuwachtigheid en gejaagdheid
– ontregelde menstruatiecyclus
– diarree
– snelle geïrriteerdheid, angst of andere psychische klachten

Soms komt de ziekte van Graves voor in combinatie met een oogziekte (Graves’ ophthalmopathie of orbitopathie). Dit is een ontstekingsreactie van het vet en de spieren in de oogkas. Veel voorkomende oogklachten zijn uitpuilende ogen, overmatig tranen, lichtschuwheid en dubbelbeelden. Heel af en toe is er ook een huidaandoening, meestal op de scheenbenen.

De ziekte van Graves wordt op verschillende manieren behandeld:
– Met medicijnen die de schildklier remmen.
– Een deel van het schildklierweefsel kan onwerkzaam worden gemaakt met een dosis radioactief jodium dat heel selectief in de schildklier wordt opgenomen.
– Verwijderen van (een deel van) de schildklier met een operatie.

Als er sprake is van oogklachten, worden deze vaak verbeterd als de schildklierfunctie weer normaal is. Wanneer dit niet het geval is kan de oogarts kiezen voor een behandeling met medicijnen (bijvoorbeeld prednison), radiotherapie (bestraling van de oogspieren) of een operatie aan de oogkas, oogspieren of oogleden.

(Bron: UMC Utrecht; https://www.umcutrecht.nl)

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.