1

‘Na de coronakoorts, de coronaburn-out: gaan we echt weer met ons hoofd tegen de muur knallen?’

OPINIE
Nu steeds meer mensen opnieuw fysiek naar het werk trekken, hoopt de Vlaamse blogger en auteur Tommy Browaeys dat we de juiste lessen trekken. ‘Waarom 160 procent geven als je misschien geen 100 procent aankunt?’

Illustratie: Knack

“Ik lees al een tijd onheilspellende berichten rond een nieuwe tsunami van burn-outs die op ons af dreigt te komen wanneer de coronakoorts wat gaan liggen is en we er allemaal weer aan 160 procent invliegen.

Die 160 procent geven terwijl je misschien geen 100 procent aankunt, zorgde ook de voorbije jaren al voor golven en overstromingen op het vlak van mentale gezondheid.
Even, heel even was het windstil en regende het geen berichten rond langdurig zieken en thuisblijvers. Want veel mensen zaten, zitten thuis omwille van de voor velen vermaledijde lockdown. Met de gefaseerde doorstart in het achterhoofd hoop ik oprecht dat we de juiste lessen trekken en niet opnieuw met ons hoofd tegen de muur knallen. Dat van die ezel en de steen komt in me op… Want mensen hebben wel eens de neiging om in oude (slechte) gewoontes te vervallen als de mist wat opgeklaard is.

Gelukkig lijken veel bedrijven in te zien dat (gedeeltelijk) flex- en telewerk wel eens het nieuwe normaal zou kunnen worden. Of ze dat doen vanuit de bezorgdheid voor werknemers of de ambitie om op kantoorruimte te besparen nu de omzet onder druk gestaan heeft of nog steeds staat, maakt me eerlijk gezegd niet uit. Zolang het maar geen tijdelijk lapmiddel is tot we weer tot de veel te drukke orde van de dag overgaan.

Ik twijfel er niet aan dat ondernemingen voor een grote uitdaging staan. De business unit waarvoor ik werk, is gespecialiseerd in handelsinformatie. Aan de hand van een stresstest analyseerden we de weerbaarheid van bedrijven in de coronacontext en maakten we een inschatting wanneer hun solvabiliteit of financiële draagkracht in gevaar komt. Bij veel ondernemingen staat het water tot aan de lippen en er wordt gevreesd voor een waterval aan faillissementen zodra die weer uitgesproken kunnen worden. Werknemers zijn een cruciale factor in de weerbaarheid van een organisatie, op voorwaarde dat ze zelf ook voldoende draagkracht hebben. Dus ook voor hen is een stresstest aan de orde, zodat ze niet fysiek of mentaal overkop gaan.”

(Bron en volledig artikel Knack.be)




‘Maak nú van digitale zorg het nieuwe normaal’

OPINIE

(Bron: de Volkskrant)
Bij elke overheidsinstantie of bank voeren we zelf ­onze gegevens in. Waarom dan niet bij de dokter?, vraagt kno-arts-oncoloog Hendrik Verschuur zich af.

Foto door cottonbro via Pexels

In de afgelopen weken zijn 360 duizend mensen minder naar een medisch specialist verwezen. Dit is het moment om in e-health te investeren: digitale zorgverlening maakt de zorg niet alleen veel efficiënter, maar ook beter. En dus ­toekomstbestendig.

We zouden dankzij covid-19 bijna vergeten dat er nog andere zorgklachten zijn. Ernstige klachten zoals gebroken heupen, hart- en vaatziekten en kanker worden gelukkig nog steeds behandeld zoals we gewend zijn. Maar veel zorg is niet acuut. Denk bijvoorbeeld aan keelklachten of reuma. Volle wachtkamers en een hausse aan ziekenhuisopnames is het laatste wat we willen. Nu al helemaal niet, maar straks ook niet. Tegelijkertijd zijn we het erover eens dat de zorg niet overbelast moet raken en dat de zorgkosten beheersbaar moeten blijven.

Digitale zorgverlening staat nog in de kinderschoenen, maar de logica ­erachter is onontkoombaar. Waarom laten we potentiële patiënten niet veel uitgebreider hun klachten, hun medicatie en medische voorgeschiedenis in­vullen op digitale invulformulieren? Bij elke overheidsinstantie of bank voeren we zelf onze gegevens in. We deden het vroeger soms ook in de zorg: een papieren formulier invullen. Met het elektronisch patiënten dossier is dat helaas vrijwel verdwenen. Maar in het Haga Ziekenhuis gebruiken sommige poliklinieken alweer een (digitaal) invulformulier.

Lees het hele bericht hier!