Na ic-opname nog maanden longschade zichtbaar bij COVID-patiënten

Foto door Anna Shvets via Pexels

Bij negen op de tien COVID-patiënten die tijdens de eerste golf werden opgenomen op de intensive care van het Maastricht UMC+ was drie maanden na ontslag uit het ziekenhuis nog altijd longschade zichtbaar. Dat concluderen longartsen, intensivisten en radiologen op basis van longfunctietesten en CT-scans. In het American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine rapporteerden de Maastrichtse specialisten onlangs hun bevindingen.

Het respiratoire coronavirus SARS-CoV-2 heeft er wereldwijd voor gezorgd dat er al tienduizenden mensen aan de beademing moesten op een intensive care. Ook nu zet het aantal opgenomen COVID-patiënten de zorg, en in het bijzonder de ic-zorg, onder druk. De intensieve beademing is noodzakelijk vanwege de schade die het virus aanricht aan longcellen en -weefsel. Het virus laat echter ook nog lang na een infectie zijn sporen na, waardoor een intensieve follow-up van patiënten gerechtvaardigd is. De studie van de Maastrichtse specialisten onderschrijft dat belang.

Tijdens de eerste golf van het coronavirus dit jaar (maart t/m mei) werden bijna 100 patiënten opgenomen en beademd op de intensive care van het Maastricht UMC+. Ruim de helft daarvan was drie maanden later nog in leven. De patiënten die het virus overleefden werden drie maanden na de ic-opname gezien op een gespecialiseerde poli. Daar werd in een samenwerkingsverband tussen longspecialisten, radiologen en intensivisten gekeken naar longfunctietesten en CT-scans. Daaruit bleek onder meer dat slechts bij twee patiënten geen restschade in de longen zichtbaar was drie maanden na ontslag uit het ziekenhuis. Bij negen op de tien patiënten bleek met name de zuurstofopname door het longweefsel nog ernstig beperkt. Ook op de scans waren bij het merendeel van de patiënten nog afwijkingen in de longen zichtbaar.

(Bron en volledig artikel Zorgkrant)




Discussie over hydroxychloroquine krijgt nieuwe impuls

Het aloude antimalariamiddel hydroxychloroquine (HCQ) zou weleens een gunstig effect kunnen hebben op coronapatiënten, als die het vanaf de eerste dag van hun ziekenhuisopname toegediend krijgen. Uit een studie in veertien Nederlandse ziekenhuizen blijkt dat bij patiënten die het middel kregen het risico om op de IC te belanden ruim de helft lager lag. Gebruik van HCQ verminderde de sterfte aan covid-19 niet.

De studie stond onder leiding van de internist-infectiologen Jolanda Lammers en Paul Groeneveld van Isala in Zwolle. Lammers en Groeneveld zijn ervan overtuigd dat het gunstige effect een gevolg is van het vroeg toedienen van HCQ. Bij patiënten die het verwante chloroquine kregen, was geen significant effect merkbaar op het aantal IC-opnames vergeleken met standaardzorg.

Beide infectiologen benadrukken dat hun onderzoeksresultaten bevestigd moeten worden in een randomized controlled trial, een studie waarbij vergelijkbare patiënten blind verdeeld worden over een behandelgroep en een of meer controlegroepen. Het artikel van de Zwolse onderzoekers is al wel peer reviewed, op waarde beoordeeld door vakgenoten.

De Nederlandse studie is een zogeheten retrospectieve, observationele studie. De onderzoekers hebben teruggekeken hoe het patiënten verging die in maart van dit jaar met covid-19 in het ziekenhuis werden opgenomen. In die periode liet de behandelrichtlijn voor covid-19-patiënten artsen de keus tussen het voorschrijven van hydroxychloroquine, het nauw verwante chloroquine of standaardzorg.

“Dat is het bijzondere aan onze retrospectieve studie, in zekere zin is die toch ook enigszins prospectief”, zegt Groeneveld. Prospectief onderzoek kijkt vooruit. Mensen met bijvoorbeeld covid-19 krijgen verschillende behandelingen en dan wordt het effect daarvan vastgesteld.

(Bron en volledig artikel NOS)




Een boodschap van Lipoedeemdame aan de zorgverzekeraar!

door Leonie, Lipoedeemdame

“U laat ons onnodig lijden, vrezen en sterven: een boodschap aan de zorgverzekeraar. 

Mijn naam is Leonie en ik lijd aan lipoedeem. Lipoedeem is een verstoring in de aanmaak van vetcellen. Het is een ernstige ziekte met helaas één puur cosmetisch, maar allesbepalend kenmerk: lipoedeempatiënten zijn te zwaar.

Ik maak mij al jaren boos over het totale gebrek aan onderscheid tussen obesitas en lipoedeem, in de zorg en daar voorbij. Ik wist natuurlijk al dat deze discriminatie van lipoedeempatiënten tot allerlei serieuze problemen kon leiden. Niet voor niets zit ik werkloos thuis, met onmenselijk veel pijn, iedere dag weer. Niet voor niets lachen mensen op straat mij uit om mijn ‘gekke’ vormen en roept het merendeel van de artsen steevast dat ik gewoon te dik ben en moet afvallen. Het leven dat mijn lotgenoten en ik lijden is onnodig zwaar. Onnodig zwaar, omdat er behandelingen zijn die ons kúnnen helpen. Behandelingen die bewezen effectief en goedkoper dan een jarenlange UWV-uitkering zijn, maar desalniettemin niet door de zorgverzekeraars worden vergoed.

Dat lipoedeem zou kunnen leiden tot mijn dood had ik nog niet serieus overwogen. Ik heb er weleens over nagedacht, maar gezien mijn jonge leeftijd heb ik die gedachte geparkeerd.

Maar nu is er het Coronavirus. Volgens artsen op de Intensive Care-afdelingen lijdt ruim tachtig procent van de Nederlanders die met Covid-19 aan de beademing moet aan ernstig overgewicht. Dat hier ook lipoedeempatiënten tussen zitten, moge duidelijk zijn. Maar zoals het zorgstelsel en de gehele samenleving al jaren tegen ons zegt: als lipoedeempatiënt ben je geen onderdeel van een lipoedeemgroep, maar behoor je gewoon tot de obesitas-statistieken. Je hebt geen recht op behandeling voor de ziekte die je hebt.

Maar als je een maagverkleining wilt, waarvan is aangetoond dat het totaal geen nut heeft tegen lipoedeem, ben je van harte welkom. Dit is totale waanzin.

Wij lipoedeempatiënten zijn te zwaar door onze ziekte. Onze zorgverzekeraar houdt ons gevangen in deze ziekte. Wij zijn te zwaar door de zorgverzekeraars. Wij belanden op de Intensive Care omdat wij te zwaar te zijn. Wij belanden op de Intensive Care door de zorgverzekeraar. Als we daar in het zwartste scenario überhaupt heen mogen wanneer dat nodig is.

Het merendeel van de Intensive Care-patiënten overlijdt of komt eraf met ernstig letsel. Wij overlijden of hebben straks ernstig letsel door de zorgverzekeraar.

Daarom deze boodschap aan Achmea, VGZ, CZ, Menzis, DSW, Zorg en Zekerheid, IptiQ, ONVZ, ASR, Eno en alle andere zorgverzekeraars groot en klein, die weigeren behandelingen voor lipoedeempatiënten te vergoeden:

– U houdt velen van ons onnodig werkloos.
– U laat velen van ons onnodig zware fysieke en mentale pijn lijden.
– U maakt van ons onnodig een risicogroep voor ernstige ziektes, zoals Covid-19.
– U laat ons onnodig vrezen voor onze levens.
– U laat ons straks onnodig sterven.

Ik eis dat u stopt met het ruïneren van onze levens door behandelingen voor lipoedeempatiënten per direct te vergoeden.

– Lipoedeemdame”
——
Volg Lipoedeemdame ook op haar Facebookpagina




Meeste corona-patiënten op IC kampen straks jarenlang met ernstige klachten

(Bron:  Trouw)
Voor coronapatiënten die van de intensive care komen, begint de strijd pas. De meesten kampen nog jaren met ernstige en lichamelijk klachten, waar de zorg geen antwoord op heeft. Dit meldt dagblad Trouw.

Naar schatting tot tachtig procent van de coronapatiënten die langdurig in het ziekenhuis zijn beademd, lijdt straks aan het zogenoemde Post-Intensive-Care-Syndroom (Pics) dat een waaier van ernstige klachten kan opleveren. Nederland beschikt op dit moment nog niet over een systeem van nazorg dat deze groep moet opvangen. Daarvoor waarschuwen onderzoekers van het zogenaamde Reach-project, waarin bij wijze van proef op dit moment al veertig patiënten met Pics worden begeleid.

Het syndroom is relatief nieuw en pas in 2012 erkend en van de naam Pics voorzien. Daarvoor leek het alsof 50 procent van de patiënten die de intensive care hadden verlaten, kampten met individuele klachten die zeer verschillend van aard waren. Onderzoek wees destijds echter uit er sprake was van ernstige ‘nasleepklachten’ die allemaal te herleiden zijn naar dat traumatische verblijf op de intensive care.

Lees het hele artikel via deze link!