Mondkapjes maken: een uitdaging – Column

door Gabi
“Ik ben op dit moment aan de slag met mondkapjes maken. Op school moeten we ze verplicht op en dan wil ik wel graag van die leuke en niet van die saaie mondkapjes. Het blijkt nog best een uitdaging te zijn, want het mag niet afzakken maar moet ook weer niet te strak.

Ik draag een bril en dus moet ik niet elke keer hoeven te hannesen met het elastiekje wat weer eens achter mijn bril is geschoven en nu dus vast zit. Dit gebeurt me dus echt zo vaak op het werk!
Ook het beslaan van de bril wil je graag voorkomen want ook dat is zo irritant. Dan zie je alsnog niks en nee, de bril af is geen goed plan.

Verder heb ik inmiddels meerdere projecten geknipt liggen; handig voor als ik zin heb om achter de naaimachine te kruipen en ik dus iets voor het grijpen heb. Wel voorzichtig, want er zitten al spelden in en dat is niet zo prettig als die steeds je huid in worden gejast. Er is trouwens nog geen naaiproject geweest die me geen bloed heeft gekost, maar ook daar raak je aan gewend.

Weten jullie nog dat ik van plan was om een zwarte broek te gaan maken? Ik had toen het patroon al getekend en op stof gelegd. Inmiddels is die af!
Ik ben er zo blij mee en de stof is zo fijn en lekker warm en de broek heeft weinig aanpassingen nodig, wat betekent dat ik het patroon goed heb getekend.

Als laatste ben ik aan het experimenteren met de afwerkingen van de T-shirts. Dat heeft de volgende reden: toen ik nog op les was bij de modevakschool moest je alles afwerken met een beleg. Geen discussie mogelijk. Dat ging wel prima alleen het kwam me mijn neus uit. Daarom ben ik nu aan het kijken of er nog andere opties van afwerken zijn.
Zo heb ik al wat shirts gemaakt met een boordje, wat erg mooi is maar zo gigantisch tijdrovend dat het meer tijd kost dan het hele shirt in elkaar zetten.
Nu heb ik paspelband besteld wat ik nu wil gaan proberen.

De haaknaald ligt even ongebruikt in de etui want ja er zit echt maar 24 uur in een dag en tussendoor is het ook de bedoeling dat ik ga werken en bezig ben met de opleiding want anders ga ik daar weer mee achter lopen en dat is ook niet de bedoeling natuurlijk.”




Hakend op avontuur – Column

door Gabi
Weten jullie van vorige maand nog dat ik het patroon van het paarse colbert jasje had getekend en op de stof had gelegd? Nou, inmiddels is die in elkaar gespeld maar daarna is er nog niks mee gedaan omdat ik niet de juiste kleur paars had. Maar dat gaat binnenkort gekocht worden, dus dan kan ik daar ook mee verder.

Echter ik heb niet stilgezeten! Ik heb een broekpatroon getekend aan de hand van een oude goede zittende spijkerbroek. Deze ligt inmiddels al op stof, klaar om geknipt te worden.

Ook heb ik op Instagram een account aangemaakt met alleen haak gerelateerde foto’s door de ogen van twee van mijn gehaakte creaties namelijk Gina Giraffe en Kwaak de Kikker. Mocht je me willen volgen: hakendopavontuur is mijn account. Er wordt niet dagelijks iets geplaatst maar wel regelmatig.

Verder ben ik druk geweest met werk en ga ik switchen van werkplek! Super spannend, maar ook erg leuk. Weer een nieuwe uitdaging. Ik blijf gewoon bij dezelfde organisatie werken hoor, maar omdat ik een opleiding volg moet je met verschillende doelgroepen kennis maken.

Ook ben ik aan het haken voor iemand, maar daar kan ik niks van laten zien omdat dit niet een haakwerkje van mij is. Nou ja, wel van mijn hand maar het blijft niet bij mij, dus dan is het niet aan mij om het te laten zien vind ik.

Verder heb ik zoals heel Nederland wel ongeveer op apegapen gelegen door de hittegolf en dan zakt mijn creatieve drive zo een beetje richting nulpunt.
Dus in de maand augustus niet echt heel erg veel gedaan op creatief gebied.

Tot de volgende column!

 




Roze en paars voor een gehaakte schildpad?! – Column

door Gabi 
“Daar kwam een super mooie schildpad voorbij! Zijn naam was Spikkel, zijn ontwerpster heet Kristel Droog-Dekker, iemand die ik echt hele mooie haakpatronen vind maken. 

Ik heb dit kooppatroon direct gekocht en dan komt de vraag: Welke kleur huidskleur ga ik gebruiken en welke kleur wordt het schild? En maak ik hem natuurgetrouw of worden het andere kleuren, gebruik ik katoen of sokkenwol, welke maat haaknaald zal ik gebruiken, heb ik genoeg vulling? En zo moeten er nog meer keuzes worden gemaakt. Zo makkelijk is haken nog niet,  hahahaha!
Uiteindelijk was ik eruit: het werd katoen, haaknaald nummer 3,00 mm en beige als huidskleur en roze en paars voor het schild. Hij wordt dus niet natuurgetrouw.

Toen kwam het ‘C-virus’ om de hoek kijken en moesten alle zeilen worden bijgezet. Aan haken kwam ik niet meer toe. Langzaamaan is er gelukkig meer structuur in mijn leven gekomen en kunnen we de zeilen wat laten vieren, waardoor er weer ruimte is ontstaan om te ontspannen en daar hoort haken voor mij zeker bij! Dus ik ga de haaknaald erbij pakken en de rest van de spullen en dan ga ik eindelijk beginnen aan Schildpadje Spikkel.
In mijn volgende column laat ik zien hoe ver die is.

Veel leesplezier en tot de volgende column!




Laat ik me even voorstellen aan jullie – Column

door Gabi
Hallo ik ben Gabi en ik ben de ‘oude nieuwe’ columniste van Onzichtbaar Ziek. Een aantal jaren geleden schreef ik columns over mijn onzichtbare ziekte en over mijn grote passie haken. Door verschillende redenen ben ik daar toen mee gestopt. Nu in 2020 ben ik gevraagd om opnieuw columns te maken en dat wil ik graag doen want ik ben Onzichtbaar Ziek nooit vergeten!

Waar gaan mijn columns over? Over mijn passie haken en soms een column over mijn andere passie namelijk kleding maken. Ik val zeker in de doelgroep en heb ook een onzichtbare en chronische ziekte maar daar wil ik het niet over hebben in mijn columns. Ik wil het hebben over leuke positieve dingen, dingen die mij energie geven en wat ik leuk vind om te doen.

Ik schrijf de columns op mijn manier dat houd in dat er soms misschien een d of t verkeer wordt geschreven, al weet ik niet zeker of die daar ook echt hoort en weet dat daar ”t Fokschaap’ voor uitgevonden is maar dat toepassen roept ook nog wel eens wat vraagtekens op. Meestal doe ik het om mijn manier namelijk kijken wat het leukste staat en schrijf dat op. 🙂 Ik ben ook niet altijd even consequent met hoofdletters en ben blij dat er spellingscontrole bestaat. 😉
Mijn columns probeer ik met wat humor te schrijven en ik wil dus laten zien dat je ook met een chronische ziekte zeker nog een hobby kunt hebben, ook al heb ik daar wat aanpassingen in moeten doen.

Ik werk zelf in de verpleeghuiszorg en heb een schat van een hondje (dat zegt volgens mij iedereen over zijn eigen hondje toch?), een bruine labrador die ook lekker precies dat doet wat dus absoluut niet mag!
Een keer per maand zal er van mij een column online komen over mijn haak- en naaimachine avonturen.
Veel leesplezier en tot de volgende column!
Liefs van Gabi.