1

Mensen met beperking sport ontzegd door wirwar aan regels

Tienduizenden Nederlanders met een fysieke beperking kunnen niet sporten omdat zij de benodigde hulpmiddelen niet krijgen. Zorgverzekeraars weigeren dure hulpmiddelen te vergoeden en wijzen hiervoor naar de gemeente, die op haar beurt diezelfde aanvraag afwijst omdat het hulpmiddel te duur zou zijn of niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) valt. Dit meldt Trouw. 

Foto door RUN 4 FFWPU via Pexels

Volgens Kenniscentrum Sport & Bewegen dat hiernaar onderzoek deed, hebben veel mensen met een beperking moeite met het krijgen van een rolstoel voor rolstoelbasketbal, handbikes, ligfietsen, rolgoten of aangepaste zadels. Deze hulpmiddelen kosten vaak meer dan 10.000 euro en dat is ook meteen de reden waarom gemeenten liever hebben dat zorgverzekeraars hun vingers daaraan branden. Het is te duur of valt zogenaamd niet onder de Wmo. “Door de overschrijdingen op de Wmo en bezuinigingen zijn gemeenten nog strenger geworden”, zegt Lonneke Schrijvens van het kenniscentrum.

Heeft een sporter een prothese nodig, dan vergoeden zorgverzekeraars deze vaak niet. Ondanks dat de sportprothese wel onder de Zorgverzekeringswet (Zvw) valt. Schrijvens noemt de redenen waarom verzekeraars aanvragen afwijzen heel divers “en zelden in overeenstemming met de wet”. Ze doen er geen onderzoek naar en vinden dergelijke hulpmiddelen te prijzig om te vergoeden en doen dat dan ook niet.

(Bron en volledig artikel Nationale Zorggids)




Ieder(in): met spoed aanvulling nodig op versoepeling coronamaatregelen

Afbeelding: Anderhalvemeterstore,nl

Donderdag 25 juni vindt het laatste plenaire debat over de coronacrisis plaats voor het zomerreces. Ook is dit het laatste debat voordat de crisisstructuur wordt afgebouwd. Waar veel mensen bezig zijn met het hervatten van het gewone leven, laat onderzoek van Ieder(in) zien dat mensen met een beperking of chronische ziekte veel minder dan anderen in staat zijn hun leven weer op te pakken. Sterker nog, velen ondervinden door de versoepeling van maatregelen extra problemen of lopen extra risico. Er zijn daarom met spoed aanvullende maatregelen nodig. Dit meldt Ieder(in), netwerk voor mensen met een beperking en chronische ziekte.

Ieder(in) vraagt de Kamer daarom nog voor het zomerreces (vanaf 3 juli) een aantal zaken te regelen.
“Onder onze achterban is een grote behoefte aan informatie van de overheid als van medisch specialisten, over de versoepeling van de coronamaatregelen. Wanneer deze informatie beter op hen wordt afgestemd, kunnen zij een inschatting maken van de risico’s die ze lopen. Daarmee kan onder andere worden voorkomen dat mensen onnodig hun bewegingsvrijheid beperken. Naast een betere afstemming, moeten medisch specialisten de risico’s bespreken met mensen met een verhoogd gezondheidsrisico. Dat kan ook in een digitaal consult”, aldus Ieder(in).

(Bron en volledig artikel Nationale Zorggids)




De coronacrisis is voor mensen met een beperking nog lang niet voorbij

Iedereen in Nederland lijkt klaar te zijn met corona en wil weer normaal doen. Toch is er een grote groep mensen voor wie de crisis nog niet voorbij is: mensen met een beperking of chronische aandoening. “Wanneer horen wij dat het voor ons weer veilig is? Ik zit al 12 weken binnen, ik mis mijn leven.” Belangenbehartiger Ieder(in), netwerk voor mensen met een beperking en een chronische ziekte, hield in mei een enquête onder ruim 2100 chronisch zieken, mensen met een lichamelijke, zintuiglijke of verstandelijke beperking en de resultaten geven een beeld van meer uitsluiting, eenzaamheid en verlies van kwaliteit van leven.

De coronacrisis heeft een grote impact op de levenskwaliteit van chronisch zieken en mensen met een beperking. De helft van hen is er de afgelopen maanden lichamelijk op achteruit gegaan, 45% heeft last van eenzaamheid, ruim 40% heeft last van stress of psychische klachten. De belangrijkste oorzaken hiervan zijn:

  • het missen van contact met naaste familie en geliefden;
  • de zorgen over en angst voor besmetting;
  • het noodgedwongen uitstellen van medische behandelingen en afspraken.

Vooral chronisch zieken met een hoog risico in geval van een COVID-19 besmetting, hebben zorgen over het feit dat de samenleving nu weer op gang komt. Veel van hen lopen hierdoor extra risico en sluiten zich op in huis. “Ik hou mijn hart vast als straks heel veel weer toegestaan is. Omdat ik in een hoog risicogroep val, ben ik heel erg bang om besmet te worden. En ik zie dat mensen op straat zich nu al niet aan de maatregelen houden. Ook ben ik bang dat mijn verzorgers weer veel meer gaan ondernemen en daardoor eerder besmet kunnen raken en dit op mij kunnen overdragen.”

De deelnemers aan het onderzoek is ook gevraagd of het anderhalve meter afstand houden voor hen haalbaar is, 40% zegt van niet. Hierbij gaat het bijvoorbeeld om blinden en slechtzienden of mensen in een rolstoel. “Mijn leven is door alle visuele aanwijzingen waar ik niets mee kan en de 1.5-meter regelgeving waar ik niet goed aan kan voldoen, minstens dubbel zo zwaar en beperkt geworden”, schrijft een blinde man. Een rolstoelgebruiker zegt: “er wordt geen rekening gehouden met rolstoelers. Alle looproutes zijn veel te krap. Daarnaast houden mensen vaak onvoldoende afstand, waardoor ik niet veilig de straat op kan.”

In het onderzoek is ook gevraagd wat mensen nodig hebben om het leven weer op een enigszins redelijke manier te kunnen hervatten. 64% wil informatie van de overheid en van medisch specialisten over versoepeling van coronamaatregelingen, specifiek afgestemd op mensen met een beperking of chronische ziekte. Verder zegt bijna de helft dat toezicht en handhaving een voorwaarde is om veilig de openbare ruimte te kunnen gebruiken. Om weer activiteiten buitenshuis te kunnen hervatten zoals werk, dagbesteding of vrijwilligerswerk, zijn er goede afspraken nodig over hygiëne op de betreffende locatie, vindt eveneens bijna de helft. Heel opvallend is verder dat 22% van de chronisch zieken de beschikking wil krijgen over medische mondkapjes om zichzelf te beschermen.

(Bron en volledig artikel Ieder(in))




Wetswijziging Participatiewet verworpen: opluchting voor mensen met een beperking

Door de Eerste Kamer is gisteren gestemd tegen de wetswijziging in de Participatiewet. Broer, zus, opa of oma, ze mogen blijven mantelzorgen zonder dat er iemand wordt gekort op een bijstandsuitkering.

Ieder(in), netwerk voor mensen met een beperking of chronische ziekte, heeft zich hiervoor sterk uitgesproken richting de Tweede en Eerste Kamer en werd gesteund door dertien organisaties (velen verenigd in de Armoedecoalitie). Met het verwerpen van de wetswijziging kunnen mensen met een beperking voor elkaar blijven zorgen. Zo kunnen ze een leven opbouwen en wordt dure instellingszorg voorkomen.
Het kabinet beoogde met de wijziging discriminatie in de Participatiewet op te heffen, maar creëerde juist een discriminerend onderscheid tussen mensen met en zonder bijstandsuitkering. Mensen met een bijstandsuitkering zouden namelijk financieel worden gestraft als zij voor iemand gaan zorgen en om die reden gaan samenwonen. Mensen zonder bijstand kunnen wel gaan samenwonen om voor elkaar te zorgen. Dat is discriminatie.

Ieder(in): “We zijn blij dat de Eerste Kamer gaat staan voor mensen met een beperking en mantelzorg mogelijk maakt. De regering moet nu met een alternatief komen.”

(Bron Ieder(in))




Aanbevelingen voor een toegankelijke anderhalvemeter samenleving

Nederland bereidt zich voor op de anderhalvemetersamenleving. Die samenleving moet wel voor iedereen toegankelijk zijn. Maar hoe doe je dat, als mensen met een visuele beperking afzettingen of instructies niet kunnen zien? Als mensen die slechthorend zijn door mondkapjes niets meer kunnen verstaan? Als mensen in een rolstoel de lift nu niet kunnen gebruiken? Wat als je de instructies niet begrijpt of niet kan lezen? Ieder(in) heeft hiervoor acht aanbevelingen opgesteld. 

Afbeelding: Anderhalvemeterstore,nl

Ondernemers, vervoerders, gemeenten en Rijk maken protocollen waarin staat hoe we in Nederland veilig en op anderhalve meter afstand kunnen reizen, werken, naar school gaan, winkelen en recreëren. Wil de anderhalvemetersamenleving werken voor mensen met een beperking, moeten zij betrokken worden bij het maken van deze protocollen. Vaak kan met eenvoudige maatregelen veel mogelijk gemaakt worden. Zo kunnen mensen op gelijke voet blijven meedoen.

De acht aanbevelingen laten zien waar je aan moet denken bij toegankelijkheid. Organisaties van mensen met een beperking kunnen daarnaast gerichte informatie geven over wat voor hun achterban belangrijk is bij de toegankelijkheid. Zo heeft bijvoorbeeld de Oogvereniging een handig overzicht gemaakt van de aandachtspunten voor blinde en slechtziende mensen.

(Bron: Nationale Zorggids)

++++++Volledig persbericht Ieder(in):

Nederland bereidt zich voor op de anderhalvemetersamenleving. Ondernemers, vervoerders, gemeenten en Rijk maken protocollen waarin staat hoe we in Nederland veilig en op anderhalve meter afstand kunnen reizen, werken, naar school gaan, winkelen en recreëren.

Maar hoe moet dat, als mensen met een visuele beperking afzettingen of instructies niet kunnen zien? Als mensen die slechthorend zijn door mondkapjes niets meer kunnen verstaan? Als mensen in een rolstoel persoonlijke assistentie nodig hebben om in de trein te komen? Wat als de lift – die er wel is – nu niet gebruikt mag worden? Wat als je de instructies niet begrijpt of niet kan lezen?

Wij helpen u graag op weg om uw onderneming, dienst of voorziening toegankelijk, bruikbaar én veilig te maken voor iedereen, ook mensen met een beperking. We doen 8 aanbevelingen en voor meer concrete tips verwijzen wij naar de websites van onderstaande organisaties.

Voor wie is die toegankelijkheid belangrijk

Voor mensen met een beperking is de impact van de anderhalvemetermaatregelen vaak groot. Zo zijn er ruim 300.000 blinde en slechtziende mensen, ruim 1.700.000 mensen die doof of slechthorend zijn en meer dan een half miljoen mensen die van een rolstoel of ander mobiliteitshulpmiddel afhankelijk zijn. Tel daar de vele chronische zieken, mensen met cognitieve of psychische beperkingen en laaggeletterden bij op, dan gaat het samen om zo’n 2,5 miljoen mensen. Als de protocollen zonder hen te betrekken gemaakt worden is de kans groot dat voor hen de anderhalvemetersamenleving niet werkt. Terwijl er met vaak eenvoudige maatregelen toch veel mogelijk gemaakt kan worden. Zo kunnen mensen op gelijke voet blijven meedoen

Hoe maak je de anderhalvemetersamenleving inclusief?

  1. Betrek de mensen om wie het gaat

Raadpleeg de website van Ieder(in) om te zien welke organisaties u kunt raadplegen: https://iederin.nl/onze-leden/. Wij denken hier graag bij mee. Stuur een mail naar advies@iederin.nl of bel 085 400 04 60.

  1. Maak het protocol op basis van de principes van inclusief ontwerp

Inclusief ontwerpen gaat er van uit dat zoveel mogelijk mensen zelfstandig gebruik kunnen maken van een product, dienst, voorziening of informatie. Linkje naar…

 

  1. Zorg dat bezoekers zich vooraf kunnen informeren

Is uw organisatie geopend voor bezoek, moet er van tevoren worden gereserveerd en kan dat alleen digitaal of ook telefonisch, zijn (alle) voorzieningen – zoals bijvoorbeeld een lift of toiletten wel of niet open en toegankelijk ? Veel vragen waar mensen vaak van tevoren duidelijkheid over willen hebben. Dus is het van belang dat deze informatie ook makkelijk en goed vindbaar is op uw (toegankelijke) website, via een informatienummer of op een andere manier.

  1. Zorg voor toegankelijke en bruikbare informatie

Gebruik in de communicatie met bezoekers bij voorkeur eenvoudige taal en gebruik korte zinnen (zie ook direct duidelijk campagne). Gebruik bij schriftelijke/digitale communicatie een duidelijk leesbaar en groot lettertype, met veel contrast tussen achtergrond en letter. Kies voor duidelijke en eenduidige pictogrammen.

Zorg voor een toegankelijke website. Staan er op uw website ook video’s, zorg dan ook voor goede ondertiteling of audiodescriptie. De richtlijnen en maatregelen die nu gelden kunnen van invloed zijn op de effectiviteit van mondelinge communicatie. Persoonlijke bescherming van medewerkers in de vorm van een mondkapje of een plexiglas (kassa)scherm maken het voor slechthorenden bijvoorbeeld veel moeilijker of onmogelijk om te verstaan wat er wordt gezegd. Maak daarom die informatie ook beschikbaar in een papieren versie (bijvoorbeeld een flyer of folder) om ter plekke te kunnen geven.

  1. Zorg voor maatwerk en passende bejegening in het persoonlijk contact

Houd toezicht op de regels, maar wees niet rigide. Leg uit wat wel en niet mogelijk is maar houd ook rekening met de persoonlijke situatie van mensen. Bijvoorbeeld als het om afstand houden gaat. Het is voor mensen met een kwetsbare gezondheid makkelijker om ergens naartoe te gaan als iedereen zich aan de afstandsregels houdt. Maar sommige regels zijn voor mensen met een beperking niet uitvoerbaar (b.v. winkelwagen duwen vanuit handbewogen rolstoel).

Maak in die situaties maatwerkafspraken en instrueer uw personeel om mensen met een beperking maatwerk te bieden.

  1. Zorg voor fysieke toegankelijkheid in openbare ruimtes, winkels, looproutes

Zorg dat als er 1,5 meter aanduidingen in (openbare) gebouwen of stations worden geplaatst of 1,5 meter looproutes in de (openbare) buiten- en binnenruimte worden aangebracht, dat deze ook zichtbaar, toegankelijk, bruikbaar en begrijpelijk zijn voor mensen met een visuele, motorische beperking of verstandelijke beperking.

  1. Zorg voor toegankelijke betaalmogelijkheden

Contactloos of via pin betalen heeft voor veel organisaties op dit moment de voorkeur. Er zijn echter mensen die dat vanwege hun beperking niet kunnen. Voor hen moet er de mogelijkheid blijven om contant te betalen. Dat levert geen extra risico’s op zolang je handcontact voorkomt. Zie ook het bericht van de betaalvereniging hierover:

https://www.betaalvereniging.nl/wp-content/uploads/Coronabulletin-13-mei-2020.pdf

  1. Zorg voor openbare en toegankelijke toiletten

De beschikbaarheid van toiletten is voor veel mensen een voorwaarde om de deur uit te kunnen gaan. Dat geldt voor mensen met spijsverteringsziekten zoals Crohn en prikkelbare darm syndroom en mensen die een stoma dragen. Voor hen is het enorm belangrijk om snel bij een toilet te kunnen komen als dat nodig is. Maar ook voor mensen met een zwakke blaas is dit enorm belangrijk. Voor mensen met motorische beperkingen is het daarnaast belangrijk dat er ook toegankelijke toiletten zijn waar je met rolstoel of rollator gebruik van kan maken. Voor meer informatie zie
https://www.waarkaniknaardewc.nl/, https://www.waarkaniknaardewc.nl/hoge-nood/

Meer weten?

Neem contact op met het Adviespunt ervaringsdeskundigheid van Ieder(in): advies@iederin.nl of bel 085 400 04 60.

Onder meer bij deze organisaties kunt u terecht met specifieke vragen:

Oogvereniging https://www.oogvereniging.nl/2020/05/hoe-u-blinden-en-slechtzienden-helpt-afstand-te-houden/ (visuele beperking)

Spierziekten Nederland http://www.spierziekten.nl/ (motorische beperking)

Dovenschap https://www.dovenschap.nl/ (auditieve beperking –doof)

Stichting Hoormij https://www.stichtinghoormij.nl/ (auditieve beperking – slechthorend)

Nederlandse Vereniging voor Autisme https://www.autisme.nl/ (autisme)

Mind https://wijzijnmind.nl/ (psychische aandoening)

LFB https://lfb.nu/ (licht verstandelijke beperking)

Kansplus https://www.kansplus.nl/ (verstandelijke beperking)

Stichting Lezen en Schrijven https://www.lezenenschrijven.nl/ (laaggeletterden)

De Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) werkt aan een protocol voor gemeenten voor de openbare ruimte waar toegankelijkheid voor mensen met een beperking in meegenomen is. Dit protocol verschijnt in de week van 25 mei, een link naar het protocol volgt.

MKB Nederland maakt een overzicht met tips voor ondernemers voor een toegankelijke anderhalvemetersamenleving. Ook deze lijst verschijnt in de week van 25 mei.

 




NS start vanaf 1 juni weer met reisassistentie

Vanaf 1 juni start de NS weer de service voor reisassistentie op. De laatste paar maanden kon een vijfde van de reizigers met een beperking geen gebruik maken van de service omdat medewerkers niet de nodige anderhalve meter in acht konden nemen.

Foto: NS

In maart liet de NS weten dat mensen zelfstandig aan boord van een trein moesten komen. Dit hield in dat beperkte reizigers zelf over de door de assistent geplaatste  instapbrug of rolstoelplank de trein in moesten rijden, en dat visueel gehandicapten met mondelijke aanwijzingen de trein in moesten stappen

De NS wil weer de dienst verlenen zoals dat eerst ook weer mogelijk was. “Vanaf 1 juni zorgt de NS ervoor dat reisassistentie ook voor deze reizigers weer beschikbaar is”, meldt het spoorwegbedrijf nu. Hierdoor kunnen mensen in een rolstoel weer het zetje krijgen die ze nodig hebben om met hun hulpmiddel de trein in te komen.

(Bron en volledig artikel Treinenweb)




OV-protocol bevat veel onduidelijkheden voor mensen met beperking

Het protocol voor het openbaar vervoer laat mensen met een beperking met veel vragen zitten, klaagt Ieder(in), een organisatie die zich voor de belangen van gehandicapten en chronisch zieken inzet.

Foto: NS

Het protocol geldt vanaf juni, als het openbaar vervoer weer op volle capaciteit gaat rijden en ervoor moet zorgen dat passagiers en ov-personeel zich zo goed mogelijk tegen het nieuwe coronavirus kunnen beschermen.

Iederin-beleidsmedewerker Martin Boerjan legt uit dat de communicatie rond het protocol en de gevolgen ervan voor de toegankelijkheid onduidelijk zijn. “De stickers en lijnen waarmee beschikbare plaatsen en looproutes worden aangegeven, zijn zinloos voor mensen met een visuele beperking”, geeft hij als voorbeeld van de onduidelijke communicatie.

(Bron en volledig artikel Nationale Zorggids)




Wij Staan Op!: Coronacrisis biedt kansen de maatschappij voorgoed toegankelijker te maken

Voor de coronacrisis leek het leven van mensen met een handicap in vergelijking tot mensen zonder een handicap op dat van de schildpad in een wedstrijd met de haas: in feite onmogelijk hetzelfde uit het leven te halen, of in ieder geval daar geen zelfde kans voor gehad.  Dit schrijft Thijs de Lange van Wij Staan Op!, de landelijke belangenorganisatie voor en door mensen met een handicap, in een opiniestuk. “Bij het heropstarten van de maatschappij moeten we de gelegenheid grijpen deze meteen blijvend toegankelijker te maken”, aldus De Lange.

“Ineens is de maatschappij tot stilstand gekomen. Voor mensen met een handicap zoals wij levert dit problemen op, maar de wereld lijkt er ook ineens inclusiever door te worden. Wij hopen dat we leren van deze tijd en we bij het heropstarten van de maatschappij de
gelegenheid grijpen deze meteen blijvend toegankelijker te maken. Wij Staan Op! denkt hier graag over mee.

Stelt u zich het leven van iemand met een handicap vóór de coronacrisis voor. Je wilde graag naar college gaan, maar dit vindt alleen fysiek plaats en bij het aanvang van het college ben je nog maar net uit bed geholpen door de thuiszorg. En als je al fysiek in staat was op pad te gaan – om het even school of werk – dan kom je aan het einde van de dag doodop thuis omdat de reis alleen
al je veel energie kost. Eigenlijk had je wel zin om naar die boekenclub te gaan ’s avonds. Maar nog zo’n reis ondernemen zorgt ervoor dat je de volgende dag werkelijk te moe bent om nog iets van je dag te maken, terwijl je morgen die belangrijke deadline hebt.

Haas en schildpad
Vóór de coronacrisis leek het leven van ons in vergelijking tot mensen zonder een handicap op dat van de schildpad in een wedstrijd met de haas: in feite onmogelijk hetzelfde uit het leven te halen, of in ieder geval daar geen zelfde kans voor gehad. Elk voorstel om de regels eerlijker te maken, werd daarbij in de wind geslagen: werken kan alleen in de acht uur tussen negen en vijf en als je een nieuw hulpmiddel wilde bestellen, kon je een hele dag vrij plannen omdat dat soort dingen alleen fysiek schenen te kunnen en niet telefonisch (ook al weet je al precies welk matras jij nodig hebt).

Elk voordeel heb z’n nadeel
En toen was daar het coronavirus en zorgde ervoor dat er ineens veel meer mogelijk was! Nu kan een mondbeugel wel gewoon opgestuurd. Daarnaast maakt het nu niet uit hoe je het doet, als je maar aan het einde van de week je werkuren haalt (al werk je bij wijze van spreken ’s nachts of in etappes van twee uur). Daardoor lijkt de maatschappij veel empathischer én inclusiever: doordat
de boekenclub nu online plaatsvindt, heb je nog genoeg energie om mee te filosoferen over wat de schrijver met die metafoor bedoelt.
Maar ook elk voordeel heb z’n nadeel. Zo beperkt het feit dat vrienden of buren niet meer over de vloer mogen komen je bewegingsvrijheid. Je moet nu wachten opdat de hulp vanavond weer komt voordat je iets kunt eten – en dat kan lang duren. Of de instelling heeft gezien dat een aantal medebewoners niet weet wat anderhalve meter betekent en heeft dan maar besloten dat niemand meer contact mag hebben met mensen buiten de instelling (ook al weet jij drommels goed wat de regels zijn). Wanneer de monteur van je kapotte elektrische rolstoel vraagt of je ‘m even naar buiten kunt brengen omdat hij anderhalve meter afstand moet houden en je huis niet binnen mag komen, rijst de vraag of de creativiteit die de coronacrisis met zich meebrengt wel ten volle wordt
benut.

Post-corona
De eerste periode van crisis is voorbij en we moeten vanaf nu vooruit kijken. Wij Staan Op! vindt dit de uitgelezen gelegenheid om na te denken over welke voordelen deze situatie geeft wat betreft de toegankelijkheid van het leven voor mensen met een beperking. We hopen dat bij het heropstarten van de samenleving de kans gegrepen wordt de samenleving inclusiever te maken. Dat je makkelijker een dagje thuis kan werken, bijvoorbeeld, of dat het college opgenomen wordt voor diegenen voor wie het onhaalbaar is om op tijd en in goede doen fysiek aanwezig te zijn. We denken hier graag over mee. Want laten we wel wezen: ook wij mensen met een fysieke beperking houden van real life contact. Maar soms is het ook weleens fijn niet tegen de haas te hoeven rennen.”




Minister van Gehandicaptenzaken: ‘Meer beschermingsmiddelen voor mensen met een beperking’

(Bron: Facebook Minister van Gehandicaptenzaken)
“Het is voor mensen met een beperking die in een thuissituatie zitten, heel moeilijk om aan beschermingsmiddelen te komen.” Dit zei de minister van Gehandicaptenzaken Rick Brink gisteren in Op1.

Rick zat daar gisteravond met Dick Cochius om aandacht te vragen voor de problemen in de gehandicaptenzorg. Brink wil dat er bij de verdeling van beschermingsmiddelen meer rekening wordt gehouden met mensen met een beperking.

Bekijk hier de hele uitzending:




Hulpmiddelen zijn je beste vriend, al voelt dit niet altijd zo… – Column

door Naduah

Deze keer heb ik gekozen om het met jullie te hebben over hulpmiddelen. Hier heb ik voor gekozen, omdat hier nog veel taboe rondom is. In het begin, toen ik net kennis ging maken met alle verschillende hulpmiddelen, zag ik er erg tegen op om ook daadwerkelijk iets daarvan te gaan gebruiken. Het heeft dan ook even geduurd voordat ik ze ook daadwerkelijk ging aanschaffen en gebruiken.

Bij oudere mensen zie je het vaker voorkomen: een rollator hier, een krukje daar. Maar bij jonge mensen viel het mij nooit op. Omdat ik chronisch ziek ben, voel ik mij vaak (eigenlijk altijd) anders dan anderen. Ik voelde me al helemaal een buitenstaander bij het gebruik van zichtbare hulpmiddelen.

Om jullie wat inzicht te geven in mijn eigen leven heb ik wat hulpmiddelen opgesomd waar ik zelf gebruik van maak:
– Rolstoel
– Trippelstoel
– Scootmobiel
– Silversplints
– Nacht spalken
– Krukken
– Stok
– Bedbeugel
– Aangepast bestek
– Bordrand
– Knopenhulp
– Aangepast toilet met spoelföhn installatie en leuningen
– Douche stoel
– Aluminium drempels in huis
– Reuma pennen
– Verdikkers in verschillende maten voor verschillende doeleinden
– Bed verhogers

En zo kan ik nog wel even doorgaan…

Vaak is het een grote stap om hulpmiddelen te gaan gebruiken. Eén van de redenen hiervoor is dat je handicap zichtbaar wordt. Nog een reden is dat je een stukje van je zelfredzaamheid moet inleveren. Maar tegelijkertijd krijg je er ook een stukje zelfredzaamheid voor terug! Zonder hulpmiddel zou je namelijk de hulp van een ander persoon nodig hebben om de handeling uit te kunnen voeren.

De reacties van mensen van buitenaf maken het altijd net wat moeilijker. Dat maakt de stap nog groter om voor een hulpmiddel te kiezen. Ik ben blij dat ik die stap wél genomen heb. Dit maakt mij een stukje onafhankelijker. Zelfstandiger.

Blijf dicht bij jezelf. Denk goed na over de voordelen en nadelen bij elke beslissing. Kijk wat een hulpmiddel jou kan bieden. Als je niet gelijk iets wil aanschaffen, kijk dan eerst eens op internet wat er allemaal beschikbaar zijn. Ook kun je langs een thuiszorgwinkel gaan. Hier hebben ze niet alles op voorraad, maar hier kun je de meeste hulpmiddelen in het echt bekijken. Hier kun je voelen of een bepaald hulpmiddel bijvoorbeeld goed in de hand ligt.

Wil je deze zoektocht liever niet alleen aan gaan of weet je niet goed waar je moet zoeken of wat voor jou van toepassing is? Dan kan je er ook voor kiezen om een ergotherapeut in te schakelen. Deze kan jou helpen met je klachten. Een ergotherapeut kijkt naar wat voor hulpmiddelen en aanpassingen voor jou handig zijn en helpt je met het aanschaffen van deze dingen. Voor sommige hulpmiddelen heb je de gemeente nodig, de afdeling WMO. Deze mensen zorgen ervoor dat jij de juiste hulpmiddelen krijgt en dat ze vergoed worden.

Ook kun je (online) contact zoeken met lotgenoten. Deze gebruiken misschien al hulpmiddelen die bij jou nog niet bekend waren. Soms hebben ze ook andere tips die je kunt gebruiken in je dagelijks leven. Ook kun je altijd contact met mij opnemen. Mogelijk kan ik je helpen of advies geven. Of gewoon om je hart te luchten. Mijn mailadres is naduahvanopstal@hotmail.com.

Kies voor je gezondheid. Kies voor jezelf!