Stichting Onzichtbaar Ziek
Stichting die op een positieve manier streeft naar meer begrip/kennis rondom ziektes en beperkingen

Relax

door Suzan

Heerlijk even zo'n moment van rust, maar echt rust vinden ... dat blijft een kunst. 
Na een roerige periode kom ik in rustig vaarwater en krijg tijd om alles te overzien en een plekje te geven. Tijd om te gaan accepteren dat ook mijn lijf is wat het is. Niet altijd makkelijk, maar nu er rust komt en ik de tijd heb om die te nemen lukt het beter.
 

Ik heb lekker gewerkt en besluit me in het zonnetje te installeren. Proberen me even af te sluiten van alles en tot mezelf te komen. Muziekje op, ogen dicht en genieten. Tja, daar denken mijn twee harige vriendinnetjes anders over.

Ineens voel ik iets op mijn benen, dat wat knort, rondjes draait en zich op mijn schoot nestelt. Ze gaat er heerlijk bij liggen en ik houd mijn ogen dicht en luister naar de muziek. Tja, als de een er is, mag de ander niet ontbreken en dus voel ik iets langs mijn hand gaan en kopjes geven. Dat in mezelf keren lukt zoals je zult begrijpen niet zo goed, dat andere aanhankelijke beestje dan ook maar een aai.

Ik had een timer gezet om een half uurtje in dat zonnetje te zitten, muziek te luisteren, niet na te denken en volop te genieten, een soort meditatie. 
Het schijnt zo goed te zijn en daar ik in mijn hoofd barst van de plannen waarbij mijn lijf bij voorbaat al zucht van vermoeidheid, denk ik ook dat het het proberen waard is.

Van binnen ben ik nog steeds dat enthousiaste sportertje dat niet te stoppen is. De training die ik doe vind ik heerlijk, al is dat momenteel wat pijnlijk, het lijkt een beetje op vroeger, even mijn koppie leeg en werken aan een betere conditie. 

In principe zijn momenteel alle ingrediënten aanwezig om hier een succes van te maken: veel begeleiding, tijd en vooral veel enthousiasme, maar ook hierin telt weer dat doseren. Kortom, tussendoor zijn die echte rustmomenten zo belangrijk en is en blijft het voor mij een grote uitdaging hieraan toe te geven ...

Mijn lijf is nog tamelijk moe en mijn hoofd wil nog steeds overuren draaien; die balans, het blijft een kunst. Morgen maar weer proberen en al is het dan niet helemaal gelukt zoals ik gepland had, dat zonnetje is nog steeds genieten en die beestjes, ik ben gek op ze!!
Hoe pak jij je rustmomentje?